Een nieuwe kijk op wapenwetten.

17-10-2017

Anne:

De afgelopen dagen is het voor iedereen weer helder geworden. Ons rechtssysteem maakt fouten. Soms is er door een opeenstapeling van (verwijtbare) blunders zelfs sprake van enorme drama's. Zo ook in het geval van Anne Faber. We weten nog niet alles maar wat we weten wijst erop dat Michael P. tijdens verlof Anne heeft omgebracht. Ik ben niet zonder mening over onze rechtsspraak maar wil het daar vandaag niet over hebben. Ik wil het hebben over de gedwongen weerloosheid die onze overheid ons oplegt, wetende dat ons rechtssysteem niet feilloos is.

Blunders:

De blunders die wellicht allemaal hebben bijgedragen aan deze tragedie heeft velen van ons diep geraakt. Michael P. kon met verlof, drugs gebruiken, een medepatiënt zwanger maken en zelfs een relatie beginnen met een begeleider. Het zijn fouten waarvan je hoopt dat ze niet gemaakt worden maar die nooit geheel vermijdbaar zijn. Het belangrijkste is dat we van deze fouten leren en opnemen in beleid dat meer dan een papieren werkelijkheid creëert. Uiteraard is daar politieke moed voor nodig. Niet alleen om veranderingen door te voeren, maar ook om ons te laten weten dat er altijd een risico blijft bestaan.

Gedwongen weerloosheid:

Dat er risico's blijven bestaan is de enige realiteit waarmee we te maken hebben. Waar ik moeite mee heb, is dat dezelfde overheid die fout op fout stapelt en weigert moeilijke maatregelen te nemen deze te voorkomen, ons in weerloosheid dwingt.

Wapenwetten:

In Nederland is wapenwetgeving tot in het absurde getrokken. In 1919 werd het kopen van vuurwapens verboden voor niet gerechtigden[1]. Sindsdien zijn de restricties op niet alleen vuurwapens maar ook steekwapens, pepperspray en tasers steeds verder uitgebreid door opiniepeilingpolitici die punten wilden scoren. Zij grijpen incidenten met wapens aan om deze steeds verder aan banden te leggen. Hierbij wordt vaak handig vergeten dat in een wereld waar (vuur)wapens spotgoedkoop en makkelijk verkrijgbaar zijn, een crimineel zich per definitie niet laat tegenhouden door wetten. Het resultaat is een volk dat in een steeds gevaarlijkere wereld geen mogelijkheid heeft zichzelf te verdedigen.

"Deze wapens zijn gericht op zelfverdediging en zijn offensief van weinig waarde. Wel kan het uiterst kostbare tijd en een "window of opportunity" creëren."

Tijd voor verandering:

Naast de risico's die gestoorde mannen als Michael P. vormen heeft de overheid ons de afgelopen jaren tevens blootgesteld aan verhoogde risico's door talloze migranten naar ons land te halen. Wetende dat deze groepen mensen er een geheel andere wereldvisie op nahoudt, leidt dit in heel Europa tot conflicten. Deze nieuwe werkelijkheid vraagt om een nieuwe kijk op wapenwetten. Ik heb er in mijn column over lonewolf terroristen al voor gepleit en zal dat wederom doen. Begin met het legaliseren van pepperspray en ploertendoders voor mensen zonder strafblad. Deze wapens zijn gericht op zelfverdediging en zijn offensief van weinig waarde. Wel kan het uiterst kostbare tijd en een "window of opportunity" creëren. Hierdoor zijn kwetsbare groepen in onze samenleving niet overgeleverd aan gestoorde mensen en terroristen.

Conclusie:

Dat risico's niet uit te sluiten zijn moeten we aanvaarden. Dat er zieke mensen rondlopen die kunnen toeslaan en iemand kunnen vermoorden zullen we nooit helemaal voorkomen. Dat de overheid die verantwoordelijk is voor beleid dat kan leiden tot deze tragedie, ons tevens alle mogelijkheden afneemt om ons daartegen te verdedigen is wat mij betreft onaanvaardbaar.


[1] https://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_wapens_en_munitie